Terug

Het samenspel van flexibel onderwijs

dinsdag 14 september 2021

In het personeelsmagazine ZIN vertellen iedere editie twee collega's wat hen drijft. Dit doen zij tijdens de rubriek De wandeling. In de laatste editie vertelden Jan Aalberts en Henk de Vries over hun gezamenlijke klus: het invoeren van flexibel onderwijs. 

Restaurant It Polderhûs in De Veenhoop is deze keer het vertrekpunt van De Wandeling. Jan Aalberts, hoofd Informatiemanagement, komt aanrijden vanuit Drachten terwijl Henk de Vries, opleidingsmanager en programmamanager flexibel onderwijs, rustig uit zijn achtertuin komt banjeren. Henk leidt ons langs een prachtige route door de Kraanlannen die hij dagelijks met de hond loopt. Onderweg praten Jan en Henk over hun gezamenlijke klus: het invoeren van flexibel onderwijs per augustus 2022.

Henk valt meteen met de deur in huis. “Ik vind het hartstikke mooi om te zien hoeveel creativiteit er loskomt. Flexibel onderwijs leeft in alle teams. Maar ik denk ook wel eens: hoe komen al die ideeën weer bij elkaar? Niet alles hoeft voor elk team hetzelfde te werken, maar we willen wel een bepaalde mate van standaardisatie. Mensen vragen mij: word ik straks teruggefloten? Dat is zeker niet de bedoeling, maar je ontkomt niet aan enige sturing. Al was het maar omdat iets qua ICT niet mogelijk is. Die zoektocht tussen vrijheid en kaders, vind ik wel een lastige in deze transitie naar flexibel onderwijs. Het is echt belangrijk dat we daarin samen op weg gaan. Hoe zie jij dat?”

Jan: “Ik zie die zoektocht ook. Het is goed om creativiteit en innovatie vast te houden op de invulling van het onderwijs en daarin grenzen op te zoeken. Tegelijkertijd moeten teams wel weten binnen welke kaders ze kunnen werken. Sommige teams willen snel en zijn vooruitstrevend. Dan vind ik het vervelend dat we daar met onze systemen nog niet direct in kunnen meegaan. We hebben meer tijd nodig om dat voor elkaar te krijgen. Het is niet zo eenvoudig.”

Henk de Vries

jan en henk

Henk: “De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik me een halfjaar geleden ook wel eens afvroeg waarom het niet sneller gaat bij ICT. Ik denk dan: we hebben een onderwijsvisie en een programmaplan, gas! Maar inmiddels weet ik waarmee jij moet dealen. Je past een systeem en een bestaande werkwijze niet zomaar aan. Je hebt vaak ook te maken met aanbestedingen als je iets wilt inkopen. En niet alle systemen communiceren met elkaar. Ik neem jullie overwegingen nu meer mee. Als je elkaars wereld leert kennen, heb je meer begrip voor elkaar en kun je elkaar versterken. Dat gaat steeds beter.”

We slaan af via een bruggetje waar Henk ons wijst op de gele lis. “Mooi om te zien, maar als hij bloeit dan komen de knutten. Vooral met het natte voorjaar stikt het ’s avonds van die gemene kleine steekvliegjes.”

 

Gewaarschuwd vervolgen we de route. Jan: “We worden graag uitgedaagd en nemen ieders wensen mee, maar we moeten voldoen aan eisen op het gebied van veiligheid, kwaliteit en doelmatigheid. Dat kost tijd. Net als bij een huis bouwen. De muren en het dak zijn snel klaar; de leidingen en andere details duren langer. We kunnen best een nieuwe applicatie kopen, maar je moet ook weten wat dit betekent voor het dagelijkse werk van de docent. En wat moet de student bijvoorbeeld zien? Plus, ICT moet kunnen ‘connecten’ dus je moet aangeven wat er over het lijntje moet gaan en waarvoor je het gebruikt. Als je een stopcontact aanlegt, moet je ook weten wat voor apparaat eraan komt. Voor een wasmachine heb je bijvoorbeeld een aparte groep nodig in de stoppenkast.”

Henk: “Mooie metafoor, dat huis. Die houden we erin!”

Jan: “Ja toch? En dan bouwen wij geen huis voor een team of domein, maar voor heel ROC Friese Poort. Er is zeker ruimte voor specifieke wensen, maar het systeemlandschap en de processen moet in principe voor alle teams kunnen werken. Daarom is het ook zo goed dat we steeds meer samenwerken. Het lukt steeds beter ICT in een vroeg stadium mee te nemen en kaders aan te geven. Zoals jij en ik elkaar nu beter kennen en begrijpen, moet dat eigenlijk overal ontstaan.”

Henk staat even stil. We horen de koekoek en Henk imiteert het geluid. “Als ik dit doe, volgt hij me soms. Heel mooi. Verder is het natuurlijk een bijzonder asociaal dier dat niet eens de verantwoordelijkheid neemt om zijn eigen jongen groot te brengen.”

Jan: “Je bent wel een natuurkenner.”

Henk: “Ja, ik ben gek van de natuur. Ik ben verderop op de boerderij opgegroeid en was hier altijd aan het hutten bouwen. Maar, je hebt gelijk, er ontstaat gelukkig steeds meer verbinding. We steken veel tijd in gesprekken met de vestigingsmanagers die in de lead zijn, de stafafdelingen en de teams. Onlangs hebben we interviews gehouden met alle spotlight trajecten, die bezig zijn met flexibel onderwijs. Ook van hen horen we hoe belangrijk het is om iedereen mee te krijgen. Er zijn enorm enthousiaste docenten en er zijn docenten die zich afvragen waarom we moeten veranderen terwijl studenten, ouders en werkgevers tevreden zijn. Of die zeggen: dat hebben we al eerder geprobeerd en het wordt toch weer teruggedraaid.”

"Een leven lang ontwikkelen"

Terwijl we even plaatsnemen in een vogelkijkhut die volgens Henk ooit is gebouwd door studenten van ROC Friese Poort, vervolgt hij: “Juist daarom kunnen we niet vaak genoeg vertellen waarom flexibel onderwijs zo belangrijk is. Kijk naar de demografie, tekorten en snelle wisselingen op de arbeidsmarkt, de behoefte van werkgevers aan korte modules, een leven lang ontwikkelen. Bovendien, flexibel onderwijs betekent niet dat we studenten zomaar loslaten. Ze houden een warm welkom, begeleiding, een kwalificatiedossier enzovoort. Deze transitie betekent ook veel gesprekken voeren, feedback geven en aan vertrouwen bouwen.”

chillen

We vervolgen de route langs de Kraenslânswei en Jan zegt: “We zijn nu een dik halfjaar bezig en ik zie mooie resultaten. In de hele organisatie wordt nagedacht over flexibel onderwijs. Er zijn al veel goede voorbeelden, die we ook vaker van elkaar overnemen zodat niet overal opnieuw het wiel wordt uitgevonden. Vanuit de systeemkant hebben we de afgelopen twee jaar een inhaalslag gemaakt. Kleine verbeteringen blijken grote effecten te hebben. Zo hebben we de klassencodering uniform gemaakt, waardoor we technisch gezien gepersonaliseerd digitaal aanbod aan de student beschikbaar kunnen stellen. Ook hebben we met het project FP-Design een werkwijze voor het ontwikkelen en aanbieden van blended learning in huis. Steeds meer puzzelstukken vallen op hun plek en de uitgangspositie is goed. We kunnen er iets moois van maken, maar daarvoor moeten we samenwerken. Net zoals je bij voetbal niet vanaf de zijlijn kunt roepen dat je over een kwartier een doelpunt nodig hebt. Het is een samenspel.”

 

Terwijl It Polderhûs weer in zicht komt, is het tijd voor de laatste vraag. Is het een mooie klus om aan te werken?

Henk: “Jazeker, ik vind het interessant om mensen in beweging te krijgen. Innovaties prikkelen mij, dat heb ik nodig om het werk uitdagend te houden.” Jan: “Ik heb veel respect voor docenten die studenten dag in dag uit de juiste bagage meegeven voor hun toekomst. Daar lever ik graag een bijdrage aan. Dat is denk ik wel onze gezamenlijke drive.” Henk: “Zeker. Over twee jaar met een flexibel aanbod beter inspelen op de behoeftes van studenten, daar doen we het voor.”

Wil je deze route, of een langere versie, ook lopen?

Klik dan hier