#FP-Stories Een leven lang leren

dinsdag 30 november 2021

Een zelfstandig leven met een goede baan, omringd door familie en vrienden. Luciana gaf het allemaal op voor de liefde. Tien jaar geleden leerde ze de Friese Pieter kennen via internet. Na een halfjaar chatten, waagde hij de gok en vloog de oceaan over. Gelukkig sloeg de vonk daar over en nadat Luciana twee keer in Nederland was geweest, besloten ze er samen voor te gaan. “Een moeilijke beslissing”, zegt Luciana, “ik moest mijn familie en professionele leven achterlaten. Maar ik wilde graag een gezin beginnen met Pieter en ik vond het ook een mooie ervaring. Ik was nieuwsgierig naar de Nederlandse cultuur.”

Inburgering

Voordat Luciana definitief kon komen, moest ze nog negen lange maanden wachten op een voorlopig visum van de IND. Bij dat visum hoort de verplichting om je inburgeringsdiploma te halen. “Voor de intake kwam ik bij ROC Friese Poort”, vertelt Luciana. “Ik kreeg het advies om Staatsexamen B1 te doen. In die tijd kwam je nog met mensen van verschillende niveaus in de klas. De eerste les behandelden we ’t kofschip, alles was in het Nederlands en ik begreep er niets van. Dat zorgde voor veel stress. Toch vond ik de inburgering leuk, want je leert mensen van verschillende culturen kennen. De docent was heel open en heeft me goed geholpen. Uiteindelijk heb ik de inburgering in één jaar en zeven maanden gehaald. Inmiddels heb ik ook de Nederlandse nationaliteit aangenomen.”

Luciana

Frustratie

Voor Luciana was het een grote frustratie dat ze tijdens de inburgering niet mocht werken. “Ik ben altijd een zelfstandige vrouw geweest die haar eigen geld heeft verdiend. Na de inburgering ging ik dus meteen werk zoeken. In Brazilië was ik mondhygiëniste, maar met mijn Braziliaanse diploma mag ik dat werk in Nederland niet doen. De Nederlandse opleiding is op hbo-niveau en daarvoor was mijn Nederlands niet goed genoeg. Daarom ben ik ongeschoold werk gaan doen, zoals schoonmaak, catering en productiewerk. Ik had werk, maar dacht steeds: ik kan en wil meer.”

"Ik moest mijn familie en professionele leven achterlaten."

Braziliaanse warmte

Op een dag nam een Braziliaanse vriendin Luciana mee naar een Open Dag van ROC Friese Poort. Daar werd ze vanwege haar zorgachtergrond gewezen op het BBL-traject voor volwassenen (Dienstverlening Helpende zorg en welzijn) bij Noorderbreedte. Hierbij kon ze doorleren en tegelijkertijd geld verdienen. “Deze kans heb ik met heel mijn hart geaccepteerd”, vertelt Luciana. “Het was niet gemakkelijk en ik zag veel buitenlandse studenten afvallen, maar ik heb doorgezet en ben met mooie cijfers geslaagd. Dat kwam ook door de goede begeleiding. En ik ontdekte dat mijn passie echt in de zorg ligt. Ik ben sociaal en wil iets voor mensen betekenen. Niet alleen even douchen en weer weg, maar persoonlijke aandacht en waardering bieden. Ik breng altijd wat Braziliaanse warmte mee.”

Beloning voor het vechten

Net op dat moment kwam de nominatie voor de Star Awards, in de categorie Beste ambassadeur. “Dat was een cadeau van God”, zegt Luciana blij, ‘het was precies wat ik op dat moment nodig had. Het winnen voelde als waardering voor het vechten en motivatie om door te gaan.” Luciana is de eerste volwassen ambassadeur van ROC Friese Poort en deze groep wil ze dan ook inspireren met haar verhaal. “Ik wil graag uitdragen dat je nooit te oud bent om opnieuw te beginnen. Het is niet altijd gemakkelijk, maar ook voor volwassenen zijn er veel mogelijkheden om een opleiding te volgen. Kijk naar wat wél kan en geef aan welke hulp je nodig hebt. Op school en werk zijn flexibele mogelijkheden.”

"Brazilië zit voor altijd in mijn hart, maar Nederland is mijn land."

Nieuwsgierig naar meer

Luciana werkte een jaar op verschillende afdelingen bij Noorderbreedte, maar werd nieuwsgierig naar meer en besloot niveau 3 te gaan doen. Ze zit nu in het tweede jaar van de opleiding Maatschappelijk Verzorgende IG. Inmiddels heeft ze met Pieter ook twee kinderen die nu drie en zes jaar zijn. Het gaat goed maar makkelijk is het niet, vertelt ze. “Ik ben een vechter, maar soms word ik daar wel moe van en is het teveel. Dat komt ook doordat ik perfectionistisch ben en door de taal gaat het allemaal wat langzamer. Soms ben ik ’s nachts om drie uur nog bezig. Begin dit jaar moest ik een zware operatie ondergaan en ben ik tegen mijn grens aangelopen. Het ging niet meer.”

Dankbaar

Maak een plan en focus, dat is het advies van Luciana aan volwassenen die een opleiding willen volgen. “Ik zie een berg voor me. Om op de top te komen, maak ik een plan. Ik ga stap voor stap op weg en blijf focussen. Niet alles kan mee naar de top. Ik zie mijn vrienden nu bijna niet, maar dat is slechts voor twee jaar. Ik ben dankbaar voor de kansen en mensen die op mijn pad zijn gekomen. Ook voor de slechte mensen ben ik dankbaar, want ik heb van ze geleerd. Steeds als ik het zwaar heb, gebeurt er iets positiefs. Zoals mijn kans bij Noorderbreedte en het winnen van de Star Awards. Daardoor voel ik me gezegend.”

Trots op moeder

“Mijn docent zegt dat ik best langer over mijn opleiding mag doen. Toch wil ik dat niet”, zegt Luciana vastberaden. “Het is mijn droom om samen met de hele klas af te studeren. Ik zie het mezelf doen, dus dan gaat het lukken. Brazilië zit voor altijd in mijn hart, maar Nederland is mijn land. Hier wonen mijn kinderen en mijn man. En ik wil dat mijn kinderen trots zijn op hun moeder die op haar 30e naar Nederland is gekomen en een leven voor zichzelf heeft opgebouwd. Als ambassadeur draag ik graag uit dat dit mogelijk is. Als je het wil, dan kan het.”

ROC Friese Poort maakt gebruik van cookies. Deze (functionele en analytische) cookies zorgen voor een goedwerkende website. Lees ons cookiebeleid.