Marieke Zondervan

Marieke Zondervan

Tijdens haar stage bij Stichting Sociaal Goud in Leeuwarden werkte Marieke Zondervan voor het eerst met oudere mensen en raakte ze geboeid door hun verhalen, vooral over de Tweede Wereldoorlog. Ze verzamelt deze verhalen en bundelt ze in een boek. “Zo kunnen de persoonlijke verhalen over de oorlog blijven voortbestaan.”

“Toen ik een opleiding moest kiezen, wist ik dat ik mensen wilde helpen”, vertelt Marieke. “Maar niet door ze bijvoorbeeld te wassen en dat soort verzorging te bieden. Ook wilde ik me niet meteen vastleggen met een bepaalde doelgroep, zoals bij Maatschappelijke zorg. Dus kwam ik uit bij Sociaal Werk, dat is heel breed. Je leert hoe mensen met bijvoorbeeld een verslaving of andere problemen zich gedragen, welke invloed een groep op ze heeft en hoe ze zich ontwikkelen. Ook ga je oefenen met gesprekstechnieken, vaak ook met trainingsacteurs die een bepaald gedrag naspelen. Zo krijg je goede feedback op welke aanpak wel of niet werkt. Ik vind het ook goed dat veel leerkrachten zelf uit het beroepenveld komen, daar leer je veel van.”

Ouderen

Sociaal werk leer je eigenlijk het beste in de praktijk, vindt Marieke. Juist daarom zijn de stages zo leerzaam. “Mijn eerste stage was bij Youth Creations, dat nu O3 heet, een leerbedrijf dat wordt gerund door mbo- en hbo-studenten in Leeuwarden. Hier heb ik gewerkt met jongeren. Mijn tweede stage was bij Sociaal Goud, een organisatie die zich inzet voor eenzame ouderen. Hier heb ik gemerkt hoe fijn het is als je iemand kunt helpen. Bij Sociaal Goud hebben ze een buddy-project voor eenzame ouderen. Ik ga nog steeds elke week op bezoek bij een mevrouw die eenzaam is. Als ik langs ben geweest, voelt ze zich beter. Ik vind het erg fijn om dat te doen. Het geeft mij een dankbaar gevoel”

Oorlog

Bij Sociaal Goud raakte Marieke ook geïnteresseerd in de mooie verhalen die ouderen te vertellen hebben. “Samen met een collega daar ben ik begonnen aan een boek met de titel: ‘Wie vertelt het als ik er niet meer ben’. We verzamelen verhalen over hoe mensen de Tweede Wereldoorlog hebben beleefd. Daarbij kijken we ook naar positieve ervaringen die de oorlog ze heeft gebracht of hoe ze er sterker door zijn geworden. Zo hebben we een verhaal van een broer en zus die in de oorlog veel kattenkwaad hebben uitgehaald bij de Duitsers. Ook hebben we het verhaal van een meneer die in zijn been is geschoten in een kamp in Amersfoort en ongeveer de enige overlevende was. We vinden het belangrijk dat deze verhalen voor de toekomst behouden blijven en mensen ervan kunnen blijven leren. Het is mijn droom dat ons boek binnekort in de winkel ligt en in het onderwijs gebruikt wordt om hier ook de persoonlijke verhalen uit de oorlog te vertellen.”

Luisteren

Marieke is nog niet klaar met studeren. “Ik ga hbo Verpleegkunde doen, omdat ik denk dat de combinatie van sociaal werk en verpleegkunde heel waardevol is. Ik heb gehoord dat patiënten negen van de tien keer meer behoefte hebben aan een luisterend oor dan aan medische zorg. Het lijkt mij mooi als ik die combinatie kan bieden. Dat ik een verpleegkundige word die ook heel goed naar mensen kan luisteren. Zo kan ik mensen nog beter helpen en ervoor zorgen dat ze een glimlach op hun gezicht hebben als ik weer wegga.”